شده یه چیزی تو دلت سنگینی کنه….؟؟؟

… خیلی سخته آدم کسی رو نداشته باشه

… دلش لک بزنه که با یکی درد دل کنه ولی هیچکی نباشه

… نتونه به هیچکی اعتماد کنه

, هر چی سبک سنگین کنه تا دردش رو به یکی بگه نتونه

… آخرش برسه به یه بن بست

… تک و تنها با یه دلی که هی مجبورش می کنه اونو خالی کنه

اما راهی رو نمی بینه سرش روکه بالا می کنه آسمون رو می بینه

… به اون هم نمی تونه بگه

خبری از آسمون هم ندیده

! مگه چند بار اشک های شبونش رو پاک کرده…؟

بهش محل هم نداده

… تا رفته گریه کنه زود تر از اون بساط گریه اش رو پهن کرده تا کم نیاره

… خیلی سخته ادم خودش رو به تنهایی خوش کنه اما دلی داشته باشه که مدام از تنهایی بناله

! خیلی سخته ادم ندونه کدوم طرفیه؟

… خیلی سخته ادم احساس کنه خدا اونو از بنده هاش جدا کرده

… خیلی سخته ندونی وقتی داری با خدا درددل می کنی داره به حرفات گوش می ده یا

! پرده ی گناهات اونقدر ضخیم شده که صدات به خدا نمی رسه…. ؟